فرآیند کار کلاچ

عملکرد کلاچ فنر دیافراگمی را می توان به سه فرآیند تقسیم کرد: عملیات، جداسازی و درگیری.
1. فرآیند کار. هنگامی که فنر دیافراگمی بین پوشش کلاچ و صفحه فشار نصب می شود، تغییر شکل فشاری قبل از{2} ایجاد می شود تا فشار روی صفحه فشار ایجاد شود تا قسمت های اصلی و slave کلاچ فشرده شود، یعنی کلاچ در حالت درگیر است. نیروی موتور از طریق فلایویل، پوشش کلاچ و صفحه فشار متصل به میل لنگ به صفحه محرک منتقل می شود و سپس از طریق آستین اسپلاین صفحه محرک به شفت ورودی گیربکس منتقل می شود. ویژگی های کاری این فرآیند این است که گشتاور و سرعت ارسالی توسط قسمت های اصلی و slave کلاچ یکسان است، تفاوت سرعت بین قطعات master و slave وجود ندارد و لغزش وجود ندارد.
2. فرآیند جداسازی. راننده روی پدال کلاچ پا می گذارد، پدال به سمت چپ حرکت می کند، میله فشار به سمت چپ حرکت می کند و صفحه جداکننده فنر دیافراگمی از طریق سیلندر و سیلندر کار به سمت چپ رانده می شود. تحت تأثیر این، فنر دیافراگمی از پین تکیه گاه ثابت روی درپوش کلاچ به عنوان تکیه گاه برای حرکت دادن انتهای بزرگ به سمت راست استفاده می کند و در همان زمان، صفحه فشار با عمل صفحه جداکننده به سمت راست کشیده می شود. در نهایت بین صفحه محرک و فلایویل و صفحه فشار یک شکاف ایجاد می شود و کلاچ جدا می شود و فرآیند جداسازی کلاچ به پایان می رسد.
خصوصیات کار کلاچ در فرآیند جداسازی عبارتند از: پس از جداسازی، قدرت و حرکت موتور نمی تواند به صفحه محرک منتقل شود. قسمت فعال همچنان با سرعت موتور هماهنگ می شود، در حالی که قسمت رانده به سرعت کاهش می یابد.
3. فرآیند نامزدی. راننده پدال کلاچ را رها می کند و پدال تحت اثر فنر برگشتی به حالت اولیه خود باز می گردد، در حالی که میله فشار و یاتاقان رها کننده را به حالت اولیه خود برمی گرداند. یعنی حرکت مکانیسم عملیاتی در طول فرآیند درگیری، روند معکوس فرآیند جداسازی است. هنگامی که یک شکاف محفوظ بین یاتاقان رها کردن و صفحه جداسازی فنر دیافراگمی ظاهر می‌شود و فنر دیافراگمی صفحه فشار را دوباره روی صفحه محرک فشار می‌دهد، فرآیند درگیری پایان می‌یابد و کلاچ عملکرد انتقال قدرت خود را از سر می‌گیرد.
تابع